You are here: ΑΡΧΙΚΗ NEA Δελτίο Τύπου 16.3.2011

Δελτίο Τύπου 16.3.2011

Αν και το 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λευκωσίας μετά λύπης σας ενημερώνει ότι τελείωσε, η χαρά της επιστροφής όμως θα είναι διπλή αφού ο επαναπατρισμός του στην Αίθουσα Μελίνα Μερκούρη ήταν πιο ζεστός και ζωντανός απ’ ότι θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

Ξεκινώντας στις 11 Μαρτίου και σημαίνοντας κινηματογραφική λήξη στις 13, έδειξε ότι ξέρει να διαλέγει θέματα που αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές του Κυπριακού κοινού και το φετινό βραβείο του φεστιβάλ το αποδεικνύει περίτρανα!
Ανοίγοντας την αυλαία με το Kinshasa Symphony, απότινε φόρο τιμής στην επιμονή και την υπομονή μιας μοναδικής αφρικάνικης ορχήστρας που κατάφερε να κάνει 200 κατάκοπους Κονγκολέζους να ξεχάσουν την κούρασή τους και να πέσουν με τα μούτρα στις νότες. Εν όψη μιας μεγάλης υπαίθριας συναυλίας που θα φέρει για πρώτη φορά την κλασική μουσική στο ευρύ κοινό, παθιασμένοι μουσική σπάνε χορδές στο βωμό τους πάθους, και η τελική πρόβα βρίσκει βιολιστές να ερμηνεύουν παρτιτούρες με φρένα από καλώδια ποδηλάτου αντί για χορδές!

Περνώντας από τη διασκέδαση στην πληροφόρηση, η φετινή διοργάνωση μας αποχαιρέτησε με τα μάτια στυλωμένα στο μέλλον, αφού το Intro Eternity μας αποκάλυψε το πιο σκοτεινό μυστικό της Φιλανδίας: Κάτω από την επιφάνεια της γης, η κυβέρνηση συγκεντρώνει αργά αλλά σταθερά τόνους πυρηνικών αποβλήτων με σκοπό να παραμείνουν εκεί για 100.000 χρόνια μέχρι να αδρανοποιηθούν. Ποιος όμως θα ειδοποιήσει τους απογόνους μας γι’ αυτή την επικίνδυνη κληρονομιά; Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι άνθρωποι του μέλλοντος θα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τα σύμβολα και τις γλώσσες του σήμερα ώστε να μείνουν μακριά;

Μπορεί να μην είμαστε σε θέση να απαντήσουμε σε αυτά τα σοβαρά ερωτήματα, μπορούσε όμως να σας αποκαλύψουμε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για το φετινό βραβείο κοινού. Έντονα πολιτικοποιημένοι, οι Κύπριοι θεατές αγκάλιασαν το Cinema Komunisto της Mila Turajlic που κάνει βουτιά στην ιστορία της πρώην Γιουγκοσλαβίας μέσα από τον κινηματογράφο, μιας κάποτε θαυματουργής βιομηχανίας που έφτασε στο αποκορύφωμά της κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Josip Broz Tito. Ο πρώην ηγέτης, που ποτέ του δεν χάλασε χατίρι σε ντόπιο σκηνοθέτη, ήταν τόσο αφοσιωμένος στον εγχώριο κινηματογράφο που συχνά οι στρατιώτες του περνούσαν ολόκληρη τη θητεία τους κάνοντας τους κομπάρσους σε πολεμικές ταινίες! Φαίνεται πως η όμορφη τρέλα του άγγιξε βαθιά τους θεατές αφού χάρισαν στην ταινία την ψήφο τους, που σημαίνει ότι σύντομα το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα ΡΙΚ – ο μεγάλος χορηγός του βραβείου κοινού - θα αγοράσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα και να τη μοιραστεί με τους υπόλοιπους!
Δεύτερο σε προτιμήσεις το αριστούργημα τους Patricio Guzmán ‘Nostalgia de la Luz’ που ψάχνει αναμνήσεις σε μια απέραντη έρημο. Σε μια ταινία τόσο βαθυστόχαστη που σχεδόν ξεπερνάει τα όρια του ντοκιμαντέρ, ο Χιλιανός σκηνοθέτης συνδυάζει μαγευτικές αστρονομικές αναζητήσεις με απύθμενο πόνο αφού η Ατακάμα, η πιο ξηρή έρημος στον κόσμο, ήταν το αγαπημένο νεκροταφείο του Πινοσέτ όπου δεκάδες χιλιάδες αντιφρονούντες θάφτηκαν κάτω απ' την άμμο και δεν εντοπίστηκαν ποτέ. Κάποιοι όμως τους ψάχνουν ακόμα...

Όσο για μας, η αναζήτηση τελείωσε. Ξέρουμε πια ότι έχουμε βρει το κοινό μας που γέμισε την Αίθουσα Μελινά Μερκούρη για τρεις συνεχείς μέρες, έστησε κινηματογραφικά πηγαδάκια στο πραύλιο και μας ζήτησε να επεκτείνουμε το φεστιβάλ για μια ακόμα μέρα γιατί να προλάβουν να απορροφήσουν με την ησυχία τους όλα όσα απλόχερα τους προσφέρουμε. Ραντεβού του χρόνου!